ΧΑΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΧΕΡΙ ΣΤΙΣ ΕΙΣΒΟΛΕΣ. ** ΠΥΛΕΣ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΣΑΝ ΜΠΕΡΝΤΕΣ. ** ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΚΕΙΝΟΙ ΤΟ ΛΕΝΕ ΕΡΩΤΑ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΒΙΑΣΜΟ...
Οι σειρήνες για πολεμική επίθεση που ακούστηκαν πριν από μιάμιση ώρα ήταν άσκηση. Άσκηση ετοιμότητας. Τρίχες! Τι ετοιμότητα είναι αυτή, όταν έπρεπε να ηχήσουν πριν ακριβώς δύο ημέρες. Δηλαδή όταν έγινε η γερμανική επίθεση από αέρος. Και το θηλυκό (ας πούμε) κομάντο έφτασε ως το Μέγαρο Μαξίμου για το κουμάντο στο σπίτι μας.
Όπως και να το κάνουμε είμαστε χαμένοι από χέρι στις εισβολές. Η χώρα μπάζει σαν την άμυνα της ΑΕΚ. Μπορεί και χειρότερα: σαν της Ξάνθης. Το είπε και ο Νταβούτογλου: ελεύθερο Αιγαίο. Αλλά κατάπιε τη λαλίστατη γλώσσα του ο Μεϊμαράκης που για άλλους τη βουτάει στον βόθρο και εκσφενδονίζει βοθρολύματα και για άλλους τη βυθίζει στη σαμπανιέρα με τα παγάκια από διπλωματικά «πρέπει» που του τη μουδιάζουν.
Γενικώς μπάζουμε από παντού. Ευάλωτοι ακόμα και στον Αμερικανό στρίπερ που γδύθηκε δυο φορές κι έκανε περατζάδα με το εκπορθητικό του εργαλείο σε ελεύθερη αιώρηση να μας θυμίζει ό,τι μας έχουν δείξει (με βάρβαρο τρόπο αυτοί), πολλοί άλλοι: υπερπόντιοι και Ευρωπαίοι.
Ευάλωτοι και στις εισβολές στο Πεντάγωνό μας. Δυο φορές σε έναν χρόνο. Τη δεύτερη με μια πύλη ανοιγμένη εύκολα σαν τον μπερντέ που κρεμούσαν Έλληνες παλιά αντί για πόρτα στα σπίτια – τότε που ξανάμασταν πολύ φτωχοί. (Και μας πείραξε ο μπερντές και όχι το δίκιο ανθρώπων που δουλεύουν χωρίς να αμείβονται επί έξι μήνες). Όλοι μπαίνουν με άνεση παντού. Όπως και τα κομάντο του Φωτόπουλου μπήκαν στα αρχεία κι έβγαλαν στο φως αφώτιστες υποθέσεις.
Οι σειρήνες άργησαν να ηχήσουν. Άργησαν δυο μέρες. Αλλά μπορεί και περισσότερο. Θα έπρεπε να στριγκλίσουν το 2009, τέτοιες μέρες. Όταν ο Γιωργάκης έμπαινε στο πιλοτήριο της Ελλάδας, το έπαιξε μαθητευόμενος πιλότος και άρχισε να πατάει κουμπιά και φωτάκια που δεν ήξερε (δεν ήξερε τι έκανε;). Ή ακόμα πιο μπροστά: όταν ο Κωστάκης τού έστρωνε το δρόμο παίζοντας Σούπερ Μάριο και Fifa στη Ραφήνα.
Τότε οι σειρήνες λούφαξαν. Και έκαναν εισβολή στη ζωή μας ο Κωστάκης, ο Γιωργάκης, ο κολεγιόπαις Παπακωνσταντίνου, ο εθνοσωτήρας Βαγγελάκης. (Αλλά μην ξεχνάμε και την εισβολή του Άκη και των εντιμότατων φίλων του). Εισβολή ομαδική σε ένα έθνος χωρίς να σημάνουν οι σειρήνες. Και μπήκαν οι εχθροί ντυμένοι φίλοι (*), που λέει και ο ποιητής. Μπήκαν στη χώρα μας, στα ταμεία μας, στα σπίτια μας, στις κρεβατοκάμαρες μας. Και έκαναν αυτό που εκείνοι τον λένε έρωτα (με το κέρδος) κι εμείς βιασμό.
(*) Ήρθαν ντυμένοι «φίλοι»/ Αμέτρητες φορές οι εχθροί μου/ το παμπάλαιο χώμα πατώντας. Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους. (Οδυσσέας Ελύτης, Άξιον Εστί, τα Πάθη, Ανάγνωσμα δεύτερο Ζ΄)
ΠΗΓΗ : http://harddog-sport.blogspot.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου